Manhattan Beach

Cook gunesli bir gunde ciktik yola. Az bir yol degil, biz Pasadena'dayiz ve taa Manhattan Beach'e gidiyoruz. Yemegimizi artik Ozge ve Cevat'in mekani olan Uncle Bill'sde yedikten sonra fotografta gordugunuz iskelenin ucuna kadar yuruduk. Sik bir sahil ve evlerin yer aldigi bu plaj tahminimce yazin civil civil oluyor. Iskele uzerinde gordugunuz minik binanin icine girince de mini bir akvaryumla karsilastik. Fotografta Ozge denizyildizlarindan biriyle tanisiyor.

Venice Beach

Icinde tipki Venedik'te oldugu gibi mini mini kanallarin oldugu bir mahalle. Cok guzel evlerin yaninda cok pespaye olanlar da var. Icinde yururken kendinizi masal diyarinda hissettiren evler mi istersiniz, son derece sade cizgilere sahip ultra modern evlere kadar hersey var. Sahili ise "kaciklar sovu"nun topluca yapildigi bir sahil seridi. Pirince isim yazanlar, fal bakanlar, uzaylilarla ilgili tezgah acanlar, kas basanlar vs.. Biz bu sefer sahile inmedik, soguk bir gundu ama sokaklarda gezdik harika bir yemegin ardindan. Sonra da kahvemizi ictik ...

Sezgi LA'e gitti

Bu yilbasi madem Ozge gelemiyor Istanbul'a, ben onun yanina gidim dedim.. dedik daha dogrusu Ozgeyle. Duyanlar duymayanlara soylemistir simdiye kadar ama Ozge bebek bekliyor, Haziran'in ilk haftasina. Tabii hal boyle olunca bir bakim noluyor oralarda dedim. 20 Ocak'ta ciktim yola. Saolsunlar Ozge ve Cevat beni harika agirliyorlar, yedirip icirip gezdiriyorlar. Bana da anlatmasi kaliyor. Bu fotograf macerali bir sekilde emektar arabalarinin aksira tiksira goturdugu Manhattan Beach'de gecirdigimiz gun cekildi. Donus yolunda araba kiralayip emektari evin onune cektik.

Filmstar Sanat Atölyesi

merhabalar canım ailem :)

ailemizin bloguna yazmayı öğrendim (sezgicimmm teşekkürler) ve hemen kolları sıvadım.

son zamanlarda hayatımdaki en büyük yenilik; başladığım oyunculuk kursu.

American Film Institute'a kabul edilen ve Hollywood'da film çeken ilk Türk olan Aclan Büyüktürkoğlu'ndan ders alıyorum. Çok keyifli gidiyor.

Daha çok duyguların farkındalığı üzerine yoğunlaşıyoruz. dolayısıyla diğer kurslardan yöntem olarak da farklı olduğunu söyleyebilirm.

size linkini yolluyorum. ilgilenenlere duyurulur.

sizleri seviyor ve öpüyorum :)

Küçük Salamon Naz

http://www.facebook.com/profile.php?id=100000072351243

Son kuşağın yolculuk maceraları

"Nereden nereye geldik" adlı fotoğraf: Özge Gençay Üstün, yer Atatürk Havaalanı İstanbul

Bu konu nerden aklıma mı geldi, Nilgün'ün Nilay'ın yolculuk maceralarını anlatırken "aaa bizim gibi başkaları da varmış" demiştim içimden gizli gizli. Bugün başıma gelince, evde kendi kendime gülerken paylaşmak istedim sizlerle :) Sizin hikayeleri de (eminim vardır, bu kadar yaratıcı ve geniş aile bireyleri olduktan sonra) bekliyorum.

Şimdi bizim ailenin son kuşağın (Gençay bölümünün) yolculuk maceralarını deneyimledik ama diğer Salamonlarla paylaşmamıştık. Sondan bir önceki kuşağın gerginliğine bir tepki olarak bir vurdum duymazlık, bir rahatlık, "amaan canım nasıl olsa yetişiriz" gibi tavırlar son dakika kalplerin andrenalin ile pompalanmasını neden oldu, hem de kaç kez. İlk önceleri İstanbul-Marmaris Varan otobüsüyle açılışı yaptık, ufak çaplı işlerle piyasaya girdik. Kendi otobüsümüzü kaçırdığımız gibi bir sonraki otobüse binip bir de yerlerimizin başka birine satıldığı için söylenmeye kadar götürdük ilk işimizde arsızlığımızı.

Tabii boynuz kulağı geçti, Özge yanına benim gibi olan birini Cevat'ı alarak maceralarını uluslararası arenaya taşıdı. Artık o dereceye geldi ki adrenalin bağımlığı, son LA uçuşlarından bahis bile açmaya niyetlendik tek seferde sorunsuz eve gidebilecekler mi diye. Allahtan bahse girmemişiz, sorunsuz tek seferde evlerine vardılar.

Uçak maceralarında, check-in saatini kaçırıp bir sonraki gün uçağa binmek, Almanya için vizeleri olmadan Almanya içi aktarmaya binmek üzere check-in yaptırıp bavulları uçağa yolladıktan sonra gümrük kapısından tırıs tırıs eve dönmek gibi çalışmalara imza attı Özge-Cevat çifti. Tabii bu arada uçağın içinde bu harika çiftin bavullarının bulunup geri verilmesini bekleyen yolcuların içten dualarını saymıyorum. En son Cevat'ın ABD vizesinin bittiği için TR'ye gelirken BA'in Londra uçağına almaması ve Cevat'ın bavullarıyla eve geri dönmesi olayı zirve yaptı.

Ben ise girişimim masum masum İST Sabiha Gökçen - Dalaman uçağımın saatini 21.30 (gece 01.00'de Marmaris'te olacağımı düşünerek ve o saatten sonra Datça'ya servis olmadığından) sanarak, Datça'daki ahaliyi beni Marmaris'ten karşılamalarını için fikir olarak ayaklandırmakla kaldı Allahtan! Eh, ne de olsa insan SOLO ancak bu kadar çalışabiliyor.

Evet işin doğrusu, benim 13 Ağustos Cuma günü Dalaman uçağım saat 17.50'deymiş ve beni Marmaris'ten karşılamanıza gerek kalmadı sevgili annem ve babam, buradan size şirin şirin sesleniyorum. Ben kendi başıma gelebilirim, sadece site kapısından karşılayın yeter. Dönüşüm ise 2 Eylül günü saat 21.10'da Dalaman'dan.

Çalışmalarımız hiç umulmadık anlarda ortaya çıkmak üzere devam edecektir, bizi izlemeye devam edin anacım!
Sezgi.

SALAMONLAR ESKİŞEHİR'DE

11-12 Mayıs tarihlerinde Nilgün'ün üyesi olduğu bir dernek tarafından düzenlenen geziye Salamonlardan Cazibe, Ülker, Cavidan, Gülgün, Nilgün, Nihal ve annesi Semra katıldılar. Gezinin ilk günü Nilgün'ün eşi Mehmet de onları yalnız bırakmadı. Keyifli geçen gezide bir de müzikli akşam yemeği yiyen grup ertesi günü Porsuk üzerinde bir gezinti yaptı. Ondan sonra da şehrin gezilecek yerlerini gördüler. Odun Pazarı, Eski Hal binası , 222, Opera ve tiyatro binası ve Büyükerşenin kurduğu cam ve eski kıyafetler müzeleri gördükleri yerler arasındaydı. Grup akşam üzeri Ankara'ya döndü. Nilgun, Nihal, Gülgün ve annesi Cazibe trenle Istanbul'a döndüler. Çok keyifli bir iki gün geçirdikten sonra böyle gezilerin sık sık tekrarlanması ve Salamonları bir araya getirmesi temenni edildi.

Bos zamanlarimda ben ne yapiyorum?

Belki merak edenleriniz oluyordur (arada da olsa), bu kiz ne yapiyor gavuristanda diye. Ben yine de yazayim dedim. Efendim benim yaptigim ise "konservatör" deniliyor. Yani bir tarihi ya da kutlurel varligi korumaya yonelik calismalar dizisi. Bu calismalari soyle ozetlenebilir: esere ait malzemenin zamana karsi bozunumunu geciktirecek yontemler gelistirmek, eger bozunuyorsa saglamlastirmak, gerektiginde bir takim mesleki ahlaka uygun yenileme/onarma yontemleri uygulamak, uzun donem saklanmasini saglamak gibi... Kisaca sanat eserlerini korumak, simdiki ve gelecek nesiller icin en dogru sekilde saklama/sergilemeyi iceriyor.

Calistigim eserler arasinda seramik, metal malzemelerden yapilmis guzel sanatlar ya da arkeolojik eserler oldugu gibi, deri, sepet, tahta gibi malzemelerden yapilma etnografik nesneler de var. Suan Gene Autry'nin (bir zamanlarin Western filmleri aktoru) kurmus oldugu, Autry Muzesi'ne bagli Southwest Amerikan Yerlileri Muzesi'nde calisiyorum. Muzemiz ziyaretcilere kapali, cunku binanin saklama kosullarina uygun olmamamasi nedeniyle, eserleri baska bir yere tasiyoruz ve 300.000'in uzerinde eser var.

Size LA Times gazetesinde cikan bir haberimizi ekledim. Mouse'inizla ustune bir kere klikleyin buyuk halini goreceksiniz. Biraz ufak buyutec gerekebilir ama umarim okuyabilirsiniz. Sevgi ve saglicakla kalin.